✍️Vəli Əliyev yazır

Sevgi insanın malik ola biləcəyi ən ali dəyərdir. Sevgi – insanın qəlbini nurlandıran, ruhunu saflaşdıran, onu kamilliyə aparan ilahi bir hissdir. Sevgisiz münasibət olmaz, sevgisiz ailə olmaz, sevgisiz cəmiyyət olmaz. Çünki sevgi insanı insana bağlayan görünməz, amma sarsılmaz bir körpüdür.
Ən böyük və ali sevgi isə Allaha olan sevgidir – ilahi eşq. İnsan Yaradanını sevdikcə yaratdıqlarına da mərhəmətlə yanaşır. Bu sevgi əxlaqı formalaşdırır, vicdanı oyadır, insanı ucaldır. İlahi sevgi insan qəlbində mərhəmətə, sədaqətə, səbrə və bağışlamağa çevrilir.
14 Fevralın yaranma tarixi
Tarixi mənbələrə görə, 14 Fevral – Sevgililər Günü qədim Roma dövrünə gedib çıxır. Əfsanəyə əsasən, imperator II Klaudiusun dövründə gənc əsgərlərin evlənməsi qadağan edilmişdi. Lakin xristian din xadimi – Valentin – gizli şəkildə gəncləri nikaha daxil edir, sevgini və ailə dəyərlərini qorumağa çalışırdı. Bu səbəbdən edam edilir və sonradan onun xatirəsi sevginin, sədaqətin rəmzinə çevrilir.
Beləliklə, əsrlər keçdikcə 14 Fevral dünyada sevginin, sədaqətin və romantikanın simvolu kimi qeyd olunmağa başlayır.
Bu günün ölkəmizə gəlişi
Sevgililər Günü Azərbaycana əsasən XX əsrin sonları – müstəqillik dövründən sonra daxil olmuşdur. Qloballaşma, informasiya mübadiləsi və mədəni əlaqələr nəticəsində bu gün gənclər arasında geniş yayılmışdır.
Lakin burada əsas məsələ günün özü deyil, onun mahiyyətidir. Bizim milli-mənəvi dəyərlərimizdə sevgi anlayışı heç vaxt yad olmayıb. “Kitabi-Dədə Qorqud”dan tutmuş klassik ədəbiyyatımıza qədər sevgi ucaldılıb, müqəddəsləşdirilib. Nizami Gəncəvi, Məhəmməd Füzuli kimi dahilər eşqi sadəcə romantik hiss deyil, mənəvi kamillik yolu kimi təqdim ediblər.
Bu baxımdan 14 Fevral bizim dəyərlərimizə zidd deyil. Əksinə, əgər sevgi anlayışı əxlaqi çərçivədə, ailə və sədaqət prinsipləri üzərində qurularsa, bu gün insanlara öz hisslərini ifadə etmək üçün bir bəhanə, bir fürsət ola bilər.
Milli-mənəvi dəyərlər prizmasında sevgi
Bizim xalqın düşüncəsində sevgi yalnız iki insan arasındakı münasibət deyil. Sevgi – Vətənə sevgidir, ana-ataya sevgidir, ailəyə bağlılıqdır, dostluğa sədaqətdir. Sevgi həm də mərhəmətdir, paylaşmaqdır, könül almaqdır.
14 Fevral bəzi hallarda sadəcə hədiyyə və kommersiya günü kimi təqdim edilsə də, biz onu daha ali məna ilə yaşatmalıyıq. Sevgi nümayiş deyil, hissdir. Sevgi səs-küylü deyil, səssiz və dərindir. Sevgi süni deyil, səmimidir.
Sevməyə və sevilməyə, bu hissləri biruzə verməyə bəzən bir səbəb, bir tarix lazımdır. 14 Fevral da həmin səbəblərdən biridir. Amma unutmayaq ki, sevgi təkcə bir günə sığmır – o, ömürlük dəyərdir.
Sevgi – cəmiyyətin xilası
Sevgi olan yerdə nifrətə yer qalmaz. Sevgi olan yerdə zorakılıq, qəzəb, kin zəifləyər. Bu gün dünyamızın ən çox ehtiyac duyduğu hiss məhz sevgidir.
Gəlin, bu günü yalnız romantik münasibətlərlə məhdudlaşdırmayaq. Ana-atamıza bir təşəkkür, dostumuza bir xoş söz, ehtiyacı olana bir yardım da sevginin ifadəsidir. Ən ali sevgi isə Allaha bağlılıq və Onun yaratdıqlarına mərhəmət göstərməkdir.
Sevgi insanı ucaldır, saflaşdırır, kamilləşdirir.
Hər kəsə sevmək və sevilmək arzu edirəm.
Qoy qəlblərimiz sevgiylə dolsun, münasibətlərimiz səmimiyyətlə möhkəmlənsin, cəmiyyətimiz mərhəmət üzərində qurulsun.
Çünki sevgi – insanın malik ola biləcəyi ən ali dəyərdir.