Bu səhər yollar başqa cür görünür insana… Çünki yolun istiqaməti Şamaxıdır. Tarixin nəfəsini daşıyan, dağların sükutunu qoruyan, poeziyanın ruhunu yaşadan qədim bir yurda səfər etmək adamın daxilində qəribə bir rahatlıq yaradır.

Şamaxıya gedən yollar təkcə asfalt deyil. O yollar insanı gündəlik həyatın yorğunluğundan uzaqlaşdırır, ruhunu təmizləyir, düşüncələrini sakitləşdirir. Yol boyu uzanan dağlar, baharın nəfəsi, küləyin gətirdiyi torpaq qoxusu insana xatırladır ki, təbiət Allahın insanlara verdiyi ən böyük nemətlərdən biridir.

Şamaxı sadəcə bir şəhər deyil. O, Azərbaycan tarixinin yaddaşıdır. Burada hər daşın altında bir keçmiş yatır. Burada insan sanki zamanın içində gəzir. Bir tərəfdə qədimlik, digər tərəfdə sakitlik… Elə buna görə də Şamaxıya səfər edən insan təkcə bir məkana yox, həm də öz daxilinə yolçuluq edir.

Bəzən insan şəhərlərin səs-küyündən qaçıb sakitlik axtarır. Çünki ruhun da nəfəs almağa ehtiyacı var. Şamaxının sərin havası, dumanlı dağları, yaşıl təbiəti insana itirdiyi mənəvi rahatlığı geri qaytarır. Orada insan anlayır ki, xoşbəxtlik bəzən çox sadə şeylərdə gizlidir — bir dağ mənzərəsində, bir fincan çayda, bir səssiz axşamda…

Bu gün Şamaxıya gedən yol bəlkə də sadəcə bir səfər deyil. Bəlkə də yorğun ruhun özünə qayıdışıdır. İnsan bəzi şəhərlərə gedir, bəzi şəhərlər isə insanın qəlbinə gedir. Şamaxı da məhz o şəhərlərdəndir.