Bəzən bir insanın dəyişdiyini düşünürük. Əvvəlki kimi danışmır, əvvəlki kimi maraqlanmır, əvvəlki kimi yaxınlıq göstərmir. Siz isə dərhal deyirsiniz: “Dəyişib...”

Amma bəlkə də insan dəyişməyib. Sadəcə, verdiyi dəyərin qarşılığını görməyib.

İnsan bir müddət sevgisini, hörmətini, diqqətini, sədaqətini qarşısındakı insana səxavətlə verir. Hər şeyin gözəl olması üçün çalışır, güzəşt edir, susur, bağışlayır, anlayır. Lakin bütün bunların qarşılığında laqeydlik, nankorluq və etinasızlıq gördükcə daxilində bir şeylər dəyişməyə başlayır.

Əslində insanın dəyişməsi çox vaxt bir anda baş vermir. Onu dəyişdirən yaşadığı hadisələr, gördüyü münasibət və aldığı dərslərdir.

Bir vaxtlar hər kəsə inanırdı — aldandı.
Hər kəsə ürəyini açırdı — incidi.
Hər kəs üçün əlindən gələni edirdi — qarşılığında dəyər görmədi.
Sonra susmağı, məsafə saxlamağı və kimə nə qədər dəyər verməli olduğunu öyrəndi.

Və insanlar onun bu halına baxıb: “Çox dəyişib” dedilər.

Halbuki o, sadəcə öz dəyərini gec də olsa anladı.

Həyatda hər kəsə eyni dəyəri vermək məcburiyyətində deyilik. Dəyər qarşılıqlı olduqda gözəldir. Hörmət birtərəfli olduqda yorur, sevgi birtərəfli olduqda yaralayır, sədaqət birtərəfli olduqda isə insanı tükəndirir.

Ona görə də insanları itirməzdən əvvəl onların qədrini bilin. Çünki bir gün sizin üçün əlindən gələni edən insan susarsa, bunu dəyişiklik kimi qəbul etməyin. Bəlkə də o, sadəcə sizdən gördüyünü sizə qaytarmağa başlayıb.

Unutmayaq: İnsanı ən çox sözlər deyil, münasibət dəyişdirir.

Bəzən bir insanın susması inciklikdən deyil, artıq izah etməyə ehtiyac görməməsindən xəbər verir.

Və ən ağır dəyişiklik də budur:
İnsan sizdən uzaqlaşmır, sadəcə sizə verdiyi dəyəri özünə qaytarır.

Milli Mənəviyyat
müstəqil, beynəlxalq qəzet