Həyatda elə insanlar var ki, saçlarının ağarması ilə deyil, ürəklərinin işığı ilə seçilirlər. Onların yanında insan özünü sakit, güvəndə və dəyərli hiss edir. Çünki onlar danışanda təkcə söz demirlər — həyatın içindən süzülüb gələn hikmətləri bölüşürlər.
Bəzən gənc yaşında elə insanlar olur ki, ömür boyu kitab qədər dərs verirlər. Bəzən isə yaşı çox olsa da, qəlbi daşlaşmış, sözü yaralayan insanlar görürük. Deməli, insanın böyüklüyü təkcə yaşla ölçülmür. Əsl böyüklük başqasının qəlbini incitmədən yol göstərməkdir.
Ağıllı insan heç vaxt “mən bilirəm” deyib qarşısındakını kiçiltmir. Əksinə, elə danışır ki, insan səhvini anlayır, amma sınmır. Çünki hikmətin içində mərhəmət olur. Kobudluqla verilən dərs insanı uzaqlaşdırar, sevgi ilə verilən nəsihət isə insanın ruhunda iz salar.
Bu gün cəmiyyətimizin ən böyük ehtiyaclarından biri də məhz belə insanlardır — qırmadan öyrədənlər, ittiham etmədən başa salanlar, insanı olduğu kimi qəbul edib daha yaxşı olmağa həvəsləndirənlər...
Bir müəllimin şagirdinə dediyi səmimi söz, bir atanın övladına verdiyi həyat dərsi, bir ananın susaraq öyrətdiyi səbir — bunların hamısı hikmətin müxtəlif formalarıdır. Çünki həqiqi hikmət insanı yormur, ona yol göstərir.
İnsan yaşlandıqca yox, anlayış qazandıqca böyüyür. Ən qiymətli insanlar da ətrafına qorxu deyil, ümid verən insanlardır. Onların varlığı bir məktəb kimidir. Söhbətləri kitabdan ağır, baxışları min söz qədər dərin olur.
Unutmayaq ki, dünyada ən gözəl miras var-dövlət deyil, insanlara buraxdığımız gözəl davranış və faydalı düşüncələrdir. Çünki illər keçəcək, amma qəlb qırmadan deyilən hikmətli sözlər insanların yaddaşında yaşayacaq...
Emil Şahinoğlu