Bəzən həyatda elə insanlar görürük ki, onları gözəl mühitə, yüksək məclislərə, hörmətli insanların arasına gətirirlər. Onlara yeni imkanlar, yeni vəzifələr, yeni münasibətlər verilir. Amma bütün bunlara baxmayaraq, insanın daxilində heç nə dəyişmir.

Çünki külqabılıq insanı gül qabına qoymaqla onu gülə çevirmək mümkün deyil.

Gül qabının gözəlliyi içindəki torpaqdan və yetişən güldən gəlir. Külqabının içində isə kül, siqaret qalığı və tüstünün izi olur. Onun yerini dəyişmək mahiyyətini dəyişmir.

İnsan da belədir.

Bir insanın geyimini dəyişə bilərsən, vəzifəsini yüksəldə bilərsən, onu imkanlı insanların yanına gətirə bilərsən, haqqında gözəl sözlər deyə bilərsən. Amma ürəyində yalan, dilində yaltaqlıq, davranışında xəyanət, niyyətində mənfəət varsa, bütün bunlar onun mahiyyətini dəyişmir.

Əsl dəyişiklik insanın xaricindən yox, içindən başlamalıdır.

İnsanı böyük edən oturduğu kreslo deyil, həmin kresloda necə davrandığıdır. İnsanı hörmətli edən yanında dayanan insanlar deyil, özü haqqında onların qəlbində yaratdığı səmimi duyğudur.

Bəzən insanlar özlərini gül qabında göstərməyə çalışırlar. Ətirli sözlər danışır, mehriban görünür, hamıya dost deyirlər. Lakin zaman keçdikcə insanın həqiqi siması üzə çıxır.

Çünki saxta gülün ətri olmur.

Mənəviyyat da belədir. Onu nümayiş etdirmək yox, yaşamaq lazımdır. Səmimiyyət haqqında danışmaq asandır, səmimi olmaq çətindir. Dostluqdan danışmaq asandır, dostluğa sədaqətli qalmaq çətindir. Ədalətdən danışmaq asandır, öz mənafeyindən keçib ədalətli olmaq çətindir.

Həyat insanı gec-tez sınaqdan keçirir.

Kiminsə vəzifəsi əlindən çıxanda onun ətrafında neçə insan qalırsa, dostluğunun həqiqəti də orada görünür. Kiminsə imkanı azalanda ona münasibəti dəyişməyən insanın mənəviyyatı da orada görünür.

Ona görə insanları yalnız harada dayandıqlarına görə deyil, necə davrandıqlarına görə tanımaq lazımdır.

Külqabını gül qabının yerinə qoymaq olar. Amma külü gülə çevirmək olmaz.

İnsanı da başqa mühitə salmaq olar, başqa adla təqdim etmək olar, yüksək mövqeyə gətirmək olar. Lakin onun daxilindəki mənəvi boşluğu heç bir vəzifə, heç bir şöhrət və heç bir görüntü doldura bilməz.

İnsan əvvəlcə içində gül yetişdirməlidir ki, olduğu yerə də gül qoxusu gətirsin.

Çünki insanın əsl dəyəri onun harada oturması ilə deyil, oturduğu yerdən ətrafa nə yayması ilə ölçülür.

Kimi olduğu yerə nur gətirir, kimi də tüstü...

Seçim isə insanın öz əlindədir: kül olmaq, yoxsa gül yetişdirmək.

Milli Mənəviyyat
müstəqil, beynəlxalq qəzetinin
Baş redaktoru:
Vəli Əliyev